Levenslied

Er was eens een kindje rein, zo fijn en ook zo klein. In Geleen kwam zij op aarde, daar, waar haar moeder haar baarde. Het was een schattig meisje, en zij zong al vroeg een eigen ''wijsje'': ''Inankie pankie poe'', dat zong zij iedereen toe! Zij trok haar neusje daarbij op en hield zo iedereen voor de fop. Na haar geboorteplaats Geleen ging zij ergens anders heen. Zij was toen nog maar twee maanden oud, maar dat liet haar lieve ouders koud. Want haar vader kreeg een baan in Waalwijk en hij voelde zich de koning te rijk! Zij ging vaak spelen en alles samen delen met Lucy, Alice en Kees-Jan, ja daar kon ze wat van! Ook ging zij vaak op 'n kruk staan en iedereen liet haar begaan, totdat zij op een kwade dag met haar neusje op de grond lag! Zij groeide op als een mooi meisje en maakte zo nu en dan 'n reisje met de hele familie mee naar bergen, strand en zee. Het was een hele leuke tijd en altijd weer werd er iets bereid. Spelen in de grote tuin was favoriet. Vergeet vooral de verjaardagen niet! En als het feest was dan moest iedereen in de ''pas''. Mevr. Spierings maakte er dan weer eens heel wat moois van! Ook maakte zij veel plezier in die tijd met elk dier. Bij Cid en Cyrano van de buurtjes verbracht zij heel wat vrije uurtjes. Een eigen hondje kreeg zij van Ome Wim toen had zij 't helemaal naar d'r zin. Met Edgar en later ook een poes: zij toonde zich een echte KROES. Maar op een zekere dag, wat zij toen zag ... een beetje scheel, gelukkig werd 't gauw weer heel! Dr. Hoe''k''sema maakte dat weer spoedig thuis geraakte, waar de zusjes samen, haar in verzorging namen. Een patiënt als proefkonijn tussen zuster en dokter zijn, onder de grote trap naar boven met een lapje op d'r ogen! Toen zij zeven was, ging zij weer verhuizen. Zij kwam toen in een and're klas, en oh oh dat was me wat! Maar ook in Haarlem was 't gauw weer dolle pret, dagelijks was er wel een of ander verzet. Zo ieder jaar verkleedfeest met carnaval en op Oud- en Nieuw- hevig geknal! En natuurlijk ieder jaar weer op reis. En als vader en moeder weer eens hadden prijs, dan werden de drie zusjes verzorgd door mevr. Kusjes! Ook Oma was dikwijls van de partij. Bij alles en nog wat was zij er bij. Want Oma ging keer op keer mee, ook naar de nieuwe bestelling van land en zee. In het mooie stadje Goes in Zeeland vond de familie een eigen pand. Pien ging alweer naar de HAVO toe, haar leren was spelen, en van spelen werd zij nooit moe! Ups en downs waren er in die tijd, maar Pien bleef altijd eigengereid. Haar eigen mening kreeg ze en tot op de dag van vandaag bleef ze een hele lieve meid, die van tijd tot tijd altijd klaar staat voor raad en daad. Na de HAVO koos zij voor de LAB-school dichtbij. Die stond zelfs in Goes maar was niet voor de poes! Toen zij van de LAB-school ging, nadat zij haar diploma ontving, wilde zij in Delft gaan studeren om 't ook ''hogerop'' te proberen! Bij een bodybuilder op kamer gezet was 't niet altijd dolle pret. En later in huis bij studenten, waar je om je brood moest venten! Gelukkig had zij veel aan Tijger, maar die was ook geen blijver, want hij maakte er een puinhoop van en kwam in Zeeland ''boven Jan''. In Scheveningen was zij neergestreken, ze kon de golven horen breken. Daar kreeg zij opeens een baan en kon zij voorgoed het ouderlijk huis uitgaan! 's Avonds bleef zij dóórleren en kon het haar niet deren, tot zij uiteindelijk moest stoppen om voor de liefde te dokken! In ''Household'' kwam zij toen terecht, temidden van zeep, tandpasta en ander gerecht. Hier ging zij musiceren met Van der Werf en wisselde toen al snel ''van erf''. Daarom staat zij nu hier rondom veel vertier, samen met haar man maakt zij er weer wat van! En wij wensen haar en Bart, met heel de vriendenschaar, vandaag een goede nieuwe start en nog menig gelukkig jaar!! Ter herinnering aan de bruiloft op 25-09-1996